Kamalasan sa kalsada

Kagabi... Nag ensayo kami ng banda para sa amin gig sa Martes at Sabado. Mga orihinal na kanta ang aming pinagbuti. Masaya naman at naging maayos ang lahat. Sa madaling salita, nakaraos naman ng mabuti.

Tapos na ang ensayo nang magpasya kaming magsi-uwian at magpahinga na sa kanikaniyang mga tahanan. Si Lee, bumalik sa San Juan, si Ja naman ay may dadaanan lang sandali. Ako, si Angela at si Bogs ay nagpasyang pumunta sa aking bahay. Dito na daw kasi magpapasundo si Bogs kay Demo - ang kanyang mabuting kaibigan na laging nandyan lalo na sa mga oras ng pangangailangan. Hindi kasi alam ni Demo ang studio na aming pinuntahan kaya't nagpasya si Bogs na dito na lamang dahil maka ilang beses na din nakapunta dito si Demo.

Naghintay kami ng mga ilang minuto at dumating din si Demo kasama si Carmela, na gaya KO at ni Demo, isa din sa mga butihing nilalang sa buhay ni Bogs. Agad niyang tinawagan si Bogs na lumabas na sa bahay. Ayos na sana, makakapagpahinga na sana si Bogs dahil pagod din sya sa trabaho at dagdag pa ang pagod ng pag eensayo namin.

Paglabas namin ng pinto ay nakadama ako ng kaunting pagtataka. "May problema yata" ang sabi ko sa sarili. At ayon na nga, ayaw daw umandar ng kotse ni Demo na tinatawag nila sa pangalang "Edward". (sana tama ang aking pagkaka alala) Mukhang naubusan yata ng baterya si Edward, Yan ang unang diagnosis. Nagmistulang kandilang unti unting nauupos si Bogs dahil siya ay pagod na nga. Walang ibang paraan kundi tumawag ng mekaniko para magkumpuni kay Edward. Hindi namin sya pwedeng i-jumpstart o mas pamilyar sa tagalog na "kadyot" para mapaandar dahil Automatic ang transmisyon ng sasakyan. Nagpasya si Demo na tumawag sa mekaniko kahit mag aalas dose na ng gabi. Nagkausap naman sila ngunit hindi na mapupuntahan dahil malayo pa ang panggagalingan.

Ang payo ng mekaniko:

Tumawag ng taxi at hiramin ang baterya hanggang makauwi sila sa Pasig at doon na lang ulit magpalit muli.

Samakatuwid, ginawa naman namin iyon. Buti na lang pumayag ang taxi driver sa ganoong kundisyon at pabor.

Hindi pa dyan nagtatapos lahat. Kalahati pa lang yan...

Sinimulan ni Demo na hanapin ang kanyang mga kagamitan o tools para masimulan na ang pagpapalit ng baterya. Sa kasamaang palad, mukhang hindi nya ito nadala. Wala din namang baon na kagamitan ang taxi driver. Unusual yata yon para sa isang taxi na maghapon sa kalsada na walang dalang tools. Bumalik ako sa aking kwarto, wala naman akong gamit dahil wala naman akong sasakyan dito. Ang meron lang ako ay isang long nose pliers. Sinubukan namin ngunit sadyang mahigpit at mahirap matanggal ang mga bolts and nuts na nakakabit.

Gamit ang taxi na inabala namin, nagdesisyon na lang na kunin muna ang tools sa bahay ni Angela. Hindi naman malayo iyon at siguradong meron doon dahil ang kanyang ama ay may isang malaking baul o chest ng mga kagamitan. Si Carmela ang kasama ni Angela sa pagkuha ng mga gamit sa kanila.

Pagdating na pagdating nila ay sinimulan na ang pagbaklas. Agad kong napansin sa mukha ni Bogs na nagkakaroon ng pag asa. Sinubukan namin tanggalin ang mga turnilyo at mga kable ngunit sadyang napakahigpit ng mga ito. Sa inip, nagyaya si Bogs na bumili ng maiinom sa nalalapit na tindahan. (buti bukas pa kahit madaling araw).

Sa hindi sinasadyang pagkakataon, nabilog na ang nut na kumakapit sa mga kable. Wala na talagang pag asa na nakikita. Unti unting nanghina ang mga tuhod ni Bogs at umupo na lang sa passenger side ng sasakyan. Kailangan na din umalis ni Carmela kaya't sya na lang ang sumakay sa taxi na aming naabala. Naiwan ako, si Bogs, Angela at Demo na nag iisip.

Wala nang ibang paraan kundi i-tow ang sasakyan pauwi. Agad akong umupo sa kompyuter at naghanap ng 24 hour towing service. Dahil sa naunang mga pagtawag, minabuti na muna ni Demo na bumuli ng prepaid credits para sa kanyang cellphone. Tumawag siya agad matapos na matanggap ang load. Dito na lalong inantok si Bogs at tila hinang hina na. Medyo mainit din at nakaka awa siyang pagmasdan. Hindi na nga nya namalayan na kinuhanan ko sya ng litrato habang natutulog sa loob ng sasakyan. Pawisan at walang galaw. Tahimik at walang imik. Ilang sandali pa ay dumating na ang tow truck na maghahatid sa kanila sa Pasig. Agad nilang inayos ang rampa at mga bagay na gagamitin upang makasiguradong ligtas at maayos na mabubuhat pauwi si Edward. Mabilis lang silang dumating kahit na sa Pasig din sila nagmula. Mabilis din nilang naiayos ang mga gamit at agad nang itinaas ang kotse sa rampa. Umakyat na si Bogs at Demo pagkatapos magpaalam sa amin ni Angela.

Mga pagod at nag aalalang mukha ang nagpaalam sa amin. Hanggang dito lang kasi ang alam ko sa pangyayari. Pagdating nila sa Pasig ay hindi pa nila alam kung kasya ang trak sa maliit na eskininta patungo sa garahe nila. Pwede siguro sa kalsada pero masikip din. Pwede din sa malaking kalsada siguro? Ang problema lang, medyo magastos ito. Tow na kagabi, tow ulit ngayon papunta sa Rapide, ang talyer kung saan ito kukumpunihin. Mukhang malaki-laking gastos ito. Siguro naman naging maayos din ang lahat. Lahat naman ng bagay nagagawan ng paraan.

Kung ano man ang nangyari, babalitaan ko kayo. 'Di kaya, hintayin nyo lang ang comment ni Bogs sa blog na ito. Malamang, siya na ang magkwento ng katuloy. (kung nakaya pa nya ang antok at naaalala pa nya ang mga nangyari)

Haba na nito, hanggang dito na lang muna.

-Rommel